Wieler Event ZindividU Verzet Bergen.

San Remo (I) – Mont Ventoux (Fr)

5 september t/m 14 september 2019

"Rit der Giganten".

 

Na 2 succesvolle edities gaan we nu ook 2 landen met elkaar verbinden; Italië en Frankrijk.

 

Hieronder een persoonlijk verhaal van een van onze deelnamers - editie 2018:

"Lang zal hij leven" zingen op de ventoux met een groep mensen die mij een week geleden nog vreemd waren....bijzonder. Verhalen over hun doel, hun lot, passie en verdriet. 24 uur hebben we met elkaar in de benen. 485 km trappen heeft ons gebracht naar een puist die niet te vangen is met 1 foto........ We hebben gisteren ook een steen meegenomen van de top. Namen zullen worden geschreven en In estafette nemen we de steen mee naar boven met namen van mensen die ons dierbaar zijn..... Hoe bijzonder was deze reis; mensen vanuit verschillende motivatiegronden kwamen bij elkaar om met elkaar een "sportieve uitdaging" te beleven, waarin plezier, kracht, verdriet en verbondenheid een onuitwisbare indruk hebben achtergelaten op de deelnemers maar zeker ook op ons als organisatie. Er zijn "emotionele pleisters" geplakt op littekens van rouw, tranen gevloeid over besef van ongeneeslijk ziek zijn, grenzen zijn verlegd ( zowel emotioneel als sportief) en innerlijke kracht heeft zich van z'n mooiste kant laten zien!"

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Wil jij in 2019 ook een "BERG" voor jezelf verzetten - hiermee jezelf fysiek en mentaal versterken?

Neem dan contact met ons op; stuur een mail naar fons@zindividu.nl of bel 06-11887502.

 

Proef via onderstaand reisverslag een kleine beetje de sfeer van onze trip 2017!

 

Het reisverslag van de Reizende Renner over onze prachtige tocht!

 

3 september 2017: 20.02u - De wizards van Oz

ZindividUVerzetBergen 2017 om te beginnen met Alpe d Huez. We hebben geluk, de zeven natte dagen zijn voorbij en kunnen een week met mooi fietsweer tegemoet zien. Het is nog wel even chillen in de afdaling van ons hotel in Oz naar Le Bourg 'd Oisans, Als eerste moet natuurlijk de Alpe 'd Huez worden beklommen. Hier is het even ieder voor zich, maar onze crew heeft boven de lunch gemaakt en zo komt alles weer samen, Voor wie het mooi geweest is, rest nog het mooie weggetje via Villard Reculas om aan de voet van de klim naar Oz te komen, Wij doen nog een mooi rondje voor renners zonder hoogtevrees over het binnendoorweggetje van La Garde naar Auris. Rood gestippelde weggetjes op de michelin kaart zijn altijd mijn favoriet! Uiteindelijk begint voor ons ook de slotklm naar ons hotel in Oz. Waar onze fietspijntjes er op magische wijze er weer worden uitgemasseerd. Echte wizards hebben we in onze crew!

 

4 september 2017: 23.05u – Outdoor Massage

Zindividu verzet bergen. En verbindt de Alpe 'd Huez met de Mont Ventoux in 3 etappes.

Vandaag de eerste van Oz en Oisans naar Chichilianne. Wederom zijn we gezegend met perfecte weersomstandigheden als we als eerste de col de Ornon beklimmen. Na een lange afdaling worden we in Valbonnais op een lekkere lunch getrakteerd. We dalen verder naar de Drac welke op spectaculaire wijze door Pont de Ponsomnas wordt overspannen. De muurhaken aan de railing zijn stille getuigen dat dit een populaire plek is om te bungee jumpen. We klimmen gestaag naar een open hoogvlakte wat een geweldig 360 graden panorama oplevert op de Ecrins en de Vercors. Ik heb mezelf verrast met deze route. De Mont de Aiguille is al van verre zichtbaar al een mega kubus die in de bergweiden is geplant. Aan de voet van deze berg is het eindpunt Chichilianne bereikt. Een erg populaire wandelbestemming. Maar onze crew bewijst ook dat je hier de mooiste openlucht massagelocatie opzetten. Enkel het geluid van wat rondstruinende koeien in een wei verderop en het zicht op de epische Mont Aiguille zorgen er voor dat mijn eentjes nog niet eerder in zo een ontspannen sfeer zijn geprepareerd voor de volgende dagen.

 

5 september 2017: 08.19u – “Un Petit Paradis”

ZindividU verzet bergen. En verbindt de Alpe 'd Huez met de Mont Ventoux in 3 etappes. Vandaag de tweede etappe van Chichilianne in de Vercors naar Le Poët Celard in de Drome. Weer een stukje zuidelijker en de temperaturen worden ook steeds zuid-Franser. Vanuit de mooie cirque de Chichilianne beklimmen we de col de Menee. Als we de top naderen, ontvouwt zich nog een prachtig uitzicht op de witte kalksteen bergen van de Vercors, waar de Mont Aiguille markant bovenuit torent. Een korte tunnel brengt ons in de Drome.

We dalen de lavendel geuren tegemoet. Over kleine b weggetjes rijden we langs de Drome, waar de mensen genieten van zon en water. Een ideale setting voor onze halfweegse pique-nique. We verlaten de Drome vallei en doorkruisen via nauwe gorges la vallee du Saou. Bij de pas de Lauzens kun je de wanden van de overkant bijna aanraken. We fietsen door Salou en Bourdeaux. Die geheel aan het beeld van een Zuid Frans plaatsje voldoen, met gekleurde zonluiken en gezellige cafeetjes op het dorpsplein. Nog een keer op de pedalen want onze eindbestemming bevind zich vandaag boven op de col de Boutiere. Hier runnen Eelco en Jolanda een gite en camping . Le Grand Bois Naar verluid noemen de Franse gasten deze plek ‘un petit paradis’. Wij zijn het daar helemaal mee eens. We sluitend de dag op zn Nederlands gezegd, heel gezellig af met een fijne barbecue op het barterras.

 

6 september 2017: 22.36u – de wind waait ons Bedoin binnen...

ZindividU verzet bergen. En verbindt de Alpe 'd Huez met de Mont Ventoux in 3 etappes. Vandaag de laatste etappe van Le Poët Celard in de Drome naar Bedoin in de Provence. Nog een colletje en dan worden we naar Mont Ventoux toegewaaid. Sneller dan het snelste tijdschema besluiten we in Mirabel aux Baronnies een extra koffiestop in te lassen om de crew nog de kans te geven een pauzestop voor ons in te richten. Aldaar raken we op het terras aan de praat met mensen die meegefietst zijn met Team Tim - Ventoux3 2017 die ook onderweg zijn naar de Ventoux3 Kleine wereld....

Na Malaucene dan nog een kleine heuvel die ook de naam col de Madeleine draagt. Qua zwaarte niet te vergelijken met de grote naamgenoot maar het uitzicht op de ventoux is superieur. Om alvast in de stemming te komen voor vrijdag Ventoux3.

 

 

7 september 2017: 22.56u – “Mag het ietsje meer zijn”

ZindividU verzet bergen, en kunnen het niet laten op de rustdag......

Inmiddels heeft team Strijd van Salland zich gevoegd in ons team ZindividUVerzetBergen; een super gezellige club bij elkaar.

Fons de Visser 's tomeloze energie leidde uiteindelijk tot een "mag het ietsje meer zijn" tochtje maar wel een prachtig mooi rondje naar de Gorges du Neqsue dat in een beeld diepe dalen en hoge pieken weet te vangen.

'S avonds tijdens de briefing zijn we nogmaals getuige van nog meer tomeloze energie van de vrijwilligers van de Ventoux3 !

 

9 september 2017: 6e editie van Ventoux3!

ZindividU verzet bergen. Nadat we de Alpe 'd Huez met de Mont Ventoux in 3 etappes hebben verbonden, hebben we gisteren de grootste berg werk verzet in de Ventoux3.

Dit evenement is ten bate van het hersentumorfonds waarmee het onderzoek naar immuuntherapie wordt ondersteund. Bij velen is er een persoonlijke aanleiding om aan dit evenement mee te doen. Zo ook voor mijn fietsmaatje Fons de Visser, zelf in 2011 te horen gekregen dat hij nog 15 maanden te leven had, vanwege een kwaadaardige hersentumor. En vanuit zijn ervaring, en met alle mensen en specialisten in zijn netwerk, nu andere mensen helpt die te horen hebben gekregen dat ze uitbehandeld zijn en zich moeten voorbereiden op het afscheid van dit leven, en daarom ZindividU heeft opgericht.

Voor Fons die in 2015 vanuit zijn eerste ventoux3 de passie voor het fietsen en zijn eigen oerkrachten heeft ontdekt is dit weer een dag om er vol voor te gaan. Na in 2015 de 3 beklimmingen te hebben volbracht, is zijn doel nu niets minder om in de 1e beklimming van de Ventoux als eerste de top te ronden!

Om 6 uur s ochtends verlaten we met lampjes op, Bedoin. Al snel besluit Antonie van @team joshua wat voorsprong te nemen, ik spring mee, en even later voegt Fons zich bij ons. Het is een sprookjesachtige atmosfeer, alleen met ons drieën, stilzwijgend en zwoegend in alle duisternis door het bos richting Chalet Reynard. Aldaar aangekomen komt de zon op en zien we voor het eerst de bekende toren op de top van de witte steenzee!. Encroyable! Net als het feit dat de 6 jaar geleden bijkant opgegeven Fons me het snot voor de ogen rijdt. Met de finish en zicht komen alle oerkrachten er uit en is hij niet meer te kloppen.

Fons zijn missie is volbracht!

 

Ik hijg nog even na en ga voor mijn eigen missie, voor 18:00 minstens 3, liever 4 en wie weet voor 5 keer de berg op. Bas van Ventoux3 vraagt me hoe vaak ik wil gaan, “zo vaak ik kan” is mijn diplomatieke antwoord. Het is kwart voor 8 dus lig ik mooi voor op het schema, maar realiseer me dat ik wel een paar tandjes terug zal moeten om het vol te houden. Dus in een ontspannen tempo daal ik af naar Malaucene. Na het keerpunt begin ik met Antonie aan de 2e klim. Ik kom Hetty met de volgbus tegen. Even een korte stop om daaljekkie en beenstukken af te geven en laat Antonie gaan. De klim wordt gaandeweg steeds gemener en komt al kilometers lang niet onder de 10%. Ik kom nu de eerste achtervolgers tegemoet die lachen nog….. De toren komt weer in zicht, nog even bikkelen en om 10:00 ben ik voor de 2e keer boven. Antonie vertrekt net voor zijn afdaling naar Bedoin. Ik besluit de officiële volgorde aan te houden en na het collenbordfotootje met 2 vingers omhoog naar Sault af te dalen. Op het eerste daalstuk naar Chalet Reynard, zie ik massas ventoux3-ers naar boven zwoegen, die hun eerste beklimming volgbrengen. Voorbij de afslag naar Sault en nu heb ik weer alle rust. Vlak voor het keerpunt bevindt zich nog een plagerig klimmetje Dat is een mooie opmaat voor de 3e klim. Dat dit de makkelijkste is voelt door de verzuring in de benen niet zo, en als na Chalet Reynard de Ventoux zich weer van de gemene kant laat zien, is het harken naar de top. Om 12:35 is het tijd voor een fotootje met 3 vingers in de lucht. Ik zie dat Antonie ook voor de 3e keer boven komen. Hij heeft de lastige Bedoin kant voor de 2e keer beklommen en heeft het zwaar. Dat staat mij ook te wachten… Qua tijd lig ik nog op schema voor de 5, maar In de afdaling voelt mijn rug als van hout. Bij het keerpunt zoek ik dan ook eerst een muur op voor het nodige stretchwerk, en daar gaat ie weer. Ik passeer het hotel, twijfel even, nee niks er van! Gewoon doormalen. Als ik voor de wederom door het bos van Bedoin naar Chalet Reynard klim lijkt dit in niets op de eerste keer. De euforie van de tête de la course maakt nu plaats voor geploeter. Oké ik ben al 3 keer eerder de berg op geweest, maar toch, als ik zie wie mij nu allemaal wordt inhaalt doet dat wel een beetje pijn. De vliegen die mijn 7 km/h makkelijk bijhouden, maken de plaagpartij compleet. Ik filosofeer over de 5e keer.. Als ze 1000 euro sponsoren misschien, denk ik nu, maar tijdens mijn laatste gestrompel naar de toren denk ik eerder aan een miljoen! Mooi geweest, basta, rien ne va plus! Vier vingers de lucht. Antonie komt boven en heeft daarmee ook de 4 volbracht. We feliciteren elkaar. In modus toeristus (inclusief foto momentjes) daal ik af naar het hotel, waar Hettys gouden handjes mijn houten plank weer in een rug omtoveren.

Lekker gek doen op een berg maakt me blij, maar ‘s avonds tijdens de afsluiting wordt nog eens duidelijk waar ventoux3 om begonnen is, als bekend wordt gemaakt dat er met dit relatief nog kleine evenement al 174.281 is opgehaald voor het hersentumorfonds.